فناوری دفتر کل توزیع شده

فناوری دفتر کل توزیع شده در ۵ نوع و تفاوت آن با بلاک چین

فناوری دفتر کل توزیع شده (DLT) و بلاکچین در بسیاری از موارد به جای هم استفاده می شود، اما تمایزی بین این دو وجود دارد که در این مقاله سعی داریم به برای شما شفاف سازی کنیم تا درک درستی از این دو اصطلاح داشته باشید. اگرچه ایده بلاک چین پس از راه اندازی بیت کوین در سال ۲۰۰۸ رواج یافت، اما این مفهوم ایده از سال ۱۹۹۱ توسط Stuart Haber و W. Scott Stornettaنشأت می گیرد، آن ها روی زنجیره ای از بلاک های داده امن مبتنی بر رمزنگاری با تگ های زمانی مربوطه کار می کردند.

دفتر کل توزیع شده یا DLT اصطلاحی گسترده برای فناوری پایگاه داده دیجیتال است و به اشکال و انواع مختلفی ارائه می شود و محبوب ترین نوع آن  فناوری بلاک چین است. DLT مجموعه ای از گره ها(Node) در شبکه زیرساخت می باشد که از فرایندهای مختلف اجماع برای دستیابی به یک نتیجه مشترک استفاده می کنند. بنابراین DLT علاوه بر این که کل اکوسیستم را دیجیتالی می کند، عملکردهایی مانند پویایی، تغییرناپذیری، امنیت و تمرکز زدایی را نیز امکان پذیر می سازد.

نکته: اکوسیستم یک مجموعه با همه متعلقات به آن را شامل می شود، که حد و مرز این مجموعه را خود فرد یا گروه تعیین می کنند. 

انواع فناوری دفتر کل توزیع شده

انواع فناوری دفتر کل توزیع شده

بلاکچین

  ساده ترین و متداول ترین فناوری دفتر کل توزیع شده یا DLT همان بلاک چین است که در آن بلاک های داده توسط شناسه هایی که با هش شروع می شوند به هم متصل شده اند. در بلاک چین تقریباً ۴ مرحله برای هر تراکنش ارز دیجیتال وجود دارد که در آن باید تراکنش توسط یک شخصی آغاز شود و سپس از طرف گره های شبکه از طریق یک  توافق مورد تأیید واقع شود.  به عنوان مثال توافق PoW در بیت کوین.

الگوریتم ثبات کار یا POW یک روش ابتکاری برای محافظت از حملات سرویس و سوء استفاده از خدمات که به عنوان یک الگوریتم اجماع جهت تأیید تراکنش هایی که در بلاک انجام می شود مورد استفاده قرار می گیرد. 

 الگوریتم POW تأیید می کند که آیا تراکنش مورد نظر به درستی انجام شده یا نه! سپس مقدار تراکنش و امضای دیجیتالی فرستنده و گیرنده در بلاک چین ذخیره می گردد.  در یک مرحله قبل از ذخیره اطلاعات در بلاک جدید، یک کد داده حاوی اطلاعات بلاک قبلی نیز اختصاص داده می شود، و در نهایت زنجیره ای از بلاک ها ایجاد می شود. بسته به نوع بلاکچین (خصوصی یا عمومی) ، افراد دیگر می توانند فرایند تراکنش ها را مشاهده کنند.

تفاوت هش گراف و بلاک چین

هش گراف

بلاک چین و هشگراف با استفاده از فناوری دفتر کل توزیع شده به عنوان زیرساخت (یک سیستم پولی شفاف ، نظیر به نظیر که نیازی به مرجع قانونی مرکزی ندارد) اهداف مشابهی را دنبال می کنند ، اما تفاوت های اساسی بین این دو در نحوه دستیابی به هدف مورد نظر وجود دارد. در هش گراف محدودیت های Blockchain و DLT قابل دور زدن است.

هش گراف ها صرفاً به مکانیزم اجماع برای تأیید اعتبار معاملات در شبکه های خود متکی هستند. این اجماع از طریق روش های رای گیری مجازی و Gossip حاصل می شود که مقیاس پذیری بهتر و نیاز ذخیره سازی کمتری را فراهم می کند. برخلاف بلاکچین ، تراکنش های متعدد را می توان در یک پشته موازی با یک تگ زمانی واحد به نام Event (رویداد) ، در هدر هش گراف ذخیره کرد. تفاوت اصلی در سازوکار اجماع است.

در حالی که بلاک چین قدرت زیادی به ماینرها می دهد ، آنها می توانند زمان تراکنش و تأیید را انتخاب کنند، در حالی که هش گراف تراکنش ها را به ترتیب دریافت تأیید می نماید، به همین دلیل زمان تراکنش در هش گراف به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. 

مکانیزم هش گراف

وقتی یک “رویداد” شروع می شود، تمامی گره های شبکه از طریق پروتکل Gossip یک گره همسایه را کاملاً تصادفی انتخاب می کنند تا بدین وسیله اطلاعات را به گره های دیگر منتقل کند. از آنجایی که اطلاعات در عرض چند دقیقه در سراسر شبکه پخش می شود، از این رو کل شبکه در جریان روند تراکنش می باشند.  سرانجام ، هر نود یا گره تراکنش قبل از اضافه شدن به فناوری دفتر کل توزیع شده، از طریق رای گیری مجازی تأیید می نماید.

از آنجایی که اطلاعات در عرض چند دقیقه در سراسر شبکه پخش می شود، از این رو کل شبکه در جریان روند تراکنش می باشند.  سرانجام ، هر نود یا گره تراکنش قبل از اضافه شدن به دفتر کل، از طریق رای گیری مجازی تأیید می نماید. هش گراف به محاسبات بسیار کمتری احتیاج دارد ، زیرا اعتبار سنجی تراکنش تنها با اجماع حاصل می شود و به اثبات کار احتیاج ندارد.

فناوری دفتر کل توزیع شده هش گراف همه گره ها از تراکنش اطلاع دارند، می توانند بر این اساس تغییراتی را ایجاد کرده و کنار بگذارند. این اساساً بدان معناست که شما مجبور نیستید تاریخ معاملات را برای همیشه در دفتر کل هش گراف نگه دارید ، که این امر باعث کاهش فضای ذخیره سازی می شود.

تفاوت بلاک چین و داگ

DAG

یکی دیگر از انواع فناوری دفتر کل توزیع شده DAG یا همان گراف جهت دار غیرمدور است؛ این فناوری یک جایگزین بسیار مقیاس پذیر فناوری بلاک چین است. در این فناوری هر اندازه ریزتراکنش های بیشتری در شبکه انجام شود، شبکه سریع تر کار می کند. تمامی نود ها در فناوری DAG عملکرد دوگانه تایید اعتبار یک تراکنش و نمایندگی یک تراکنش معتبر را دارند و ترتیب معاملات به صورت یک شاخه است. بعبارتی یک نود باید تراکنش خود را آغاز کند ولی برای تأیید شدن باید منتظر تأیید دو تراکنش پیشین در دفتر کل باشد. مشکلی که در این فناوری وجود دارد این است که الگوریتم دو تراکنش قبلی به صورت تصادفی برای تایید انتخاب می‌شوند.

 NXT اولین بستری بود که در نوامبر ۲۰۱۵ عرضه شد  و  از DAG استفاده  می‌کرد. دو پیاده‌سازی دیگر، تنگل IOTA  و ByteBall می باشند.

دو مزیت دیگر پیاده‌سازی DAG عبارتند از: 

نقشه امضای دائمی وینترنیتز (Winternitz) 

مقاوم دربرابر کوانتوم که به عنوان یک فایروال در برابر تلاش برای نفوذ توسط کامپیوترهای کوانتومی عمل می‌کنند. 

 پیام‌رسانی تایید اصالت شده پنهان (MAM)

 امکان برقراری ارتباط امن و رمزگذاری شده بین دو نود را فراهم می‌کند

HOLOCHAIN

 (RADIX (TEMPO

انواع فناوری دفتر کل توزیع شده 

اشتراک گذاری در facebook
Facebook
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn
اشتراک گذاری در telegram
Telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
WhatsApp

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *